کتاب ۳۰ حرف مربوطِ نامربوط

اگر بخواهم یک خصوصیت دوران کودکی را دوست داشته باشم، آن چیزی نیست جز دیدن؛ دیدن چیزهایی که خیلی به چشم نمی‌آیند و آنقدر در کنار ما زیست کرده‌اند که انگار دیگر وجود ندارند.
اما کودک؛ همهٔ ‌چیزهایی را که بقیه نمی‌بینند، خوب می‌بیند و به‌دنبال چرایی و تفسیر است. برای همین، من هم خودم را کودک می‌دانم. از زمانی که یادم می‌آید علاقه به دیدن و پرسش‌هایی دربارهٔ چرایی همه‌چیز داشته‌ام.

این کتاب و حرف‌های آن هم، حاصل همین دیدن روزمره‌هایی است که شاید کمی با عمق‌ بیش‌تری به آن‌ها نگاه کرده‌ام. شاید این دیدن‌ها برای برخی مزخرف و برای تعدادی دیگر جذاب و قابل تفکر و بحث باشد. نمی‌دانم، شاید هر دو گروه درست می‌گویند.

در طول چندین سال گذشته، هربار پدیده‌ای روزمره من را مجبورِ خودش کرد، همان‌جا توقف و خوب مشاهده کردم. حاصلش تفکرات، تأملات و مطالعاتی شد که گزارش آن‌ها را نوشته‌ام. هر کدام از این حرف‌های کتاب یکی از همین‌ها است که دوست داشتم دربارهٔ آن‌ها صحبت کنم.

این حرف‌ها بازبینی رویدادهایی عادی هستند که تصور کردم می‌شود جور دیگری هم آن‌ها را دید و به بهانهٔ آن‌ها کمی فکر و شاید بازنگری کرد.

به‌مرور حرف‌ها را پس از حذف و اضافه در قالب‌ جُستار بازخلق کردم. حاصلِ منتخب برخی از آن‌ جنب‌وجوش‌ها، شد چیزی که اکنون در دست شما ‌آرام گرفته است. (شاید این پرحرفی من در کتاب‌های دیگری ادامه پیدا کند و شاید هر حرف بعداً برای خودش کتابی شود.)